Inaczej trochę sprawa wygląda jeśli zdecydował się na spotkanie w “realu”, albo chociaż na video-rozmowy – tutaj mamy już przełamanie i pierwszy krok podjęty do zwiększenia pewności siebie. Jednak to nie rozwiązuje problemu uzależnienia. Ta osoba raczej będzie nastawiona na poszukiwanie nowych kontaktów właśnie przez WWW. Teraz tylko się zastanowić czy to dobrze? Internet ściska mu na szyi obrożę, a smycz trzyma komputer.

Wyróżniam dwa słowa opisujące stan chronicznego wykonywania jakiejś czynności: “uzależnienie” i “nałóg”, który z pierwszego wynika. Nałogiem nazywamy uzależnienie, które jest szkodliwe dla naszego organizmu (to jest moja własna definicja, niektórzy wolą używać zamiennie tych nazw). O ile uzależnienie nie musi prowadzić do pogorszenia zdrowia (np. jestem uzależniony od chodzenia na spacer), o tyle wg. mnie nałóg już tak. To oczywiście bardzo nieprecyzyjna definicja.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Na%C5%82%C3%B3g

Zgadzam się co do tego, że Internet jest bardzo ogólny i możemy w nim robić praktycznie wszystko co chcemy. Ale jeśli zapominamy się w nim, tracimy poczucie czasu, nie myślimy o głodzie, a dominują w nas myśli pochłonięte daną czynnością – to raczej nie jest dobrze. I właśnie to powinno się leczyć.

Słuszność wykonywanych działań jest bardzo subiektywna – ktoś może powiedzieć, że granie w WoW’a to strata czasu, drugi zaś (grający), że to bardzo dobra forma rozrywki, poprawiające zdolności językowe oraz pozwalająca na interakcje pomiędzy ludźmi z całego świata. Poza tym możemy jeszcze skupiać się na czytaniu artykułów, przeglądaniu blogów, wspomnianych już chatach, rozmowach przez GG itd. To od nas zależy czy uznamy to za słuszne (choć osoby uzależnione zazwyczaj starają się usprawiedliwiać i szukać samych pozytywów).

Już tak na koniec wspomnę, że pochodzimy do tego bardzo konserwatywnie. TV i radio też miały swoje żniwa, jednak weszły w życie i teraz dom np. bez telewizora to coś nienormalnego. Kilka lat temu, a właściwie i teraz mówi się o uzależnieniu od komórek. Jednak z duchem czasu trzeba iść. Bez tych technologii stalibyśmy w miejscu. I można by się jeszcze długo rozwodzić nad szkodliwym ich wpływem. W TV coraz więcej przemocy i nagości, przez gry komputerowe popełniano już wielkie zbrodnie i mordy – jak wspomniane przez ciebie oraz:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Masakra_w_Columbine_High_School

To człowiek jest głównym niebezpieczeństwem nie te media. Tyle. Może jest wiele nieprawdy w tym co powiedziałem, jednak to moje zdanie ;-)

Jeszcze kilka ciekawych linków:
> http://www.maxior.pl/film/123166/Matka_vs_Gracz_Cs_a
> http://video.google.pl/videosearch?q=south+park+world+of+warcraft&emb=0&aq=1&oq=south+park# South Park – World of Warcraft

oraz bardzo fajny artykuł “Rozwój neurobiologii uzależnień motorem postępu w ich leczeniu” Wojciecha Kostowskiego
> http://ain.ipin.edu.pl/archiwum/2001/1/t14n1_1.pdf

Czy zatem terapia przeprowadzana w Korei Południowej ma sens? Moim zdaniem ma, podobnie jak sens ma odwyk od narkotyków, czy alkoholu. Człowiek uzależniony od Internetu powinien przede wszystkim odstawić Internet poza miejscem pracy, znaleźć jakieś hobby, pojeździć na rowerze, wyjść na miasto. I jak z każdym uzależnieniem – bez wsparcia bliskich, znajomych się nie obejdzie – po prostu “infoholik” sam nie wytrwa zbyt długo ze swoim postanowieniem podobnie jak większość alkoholików, czy narkomanów po pewnym czasie powraca do nałogu. Zresztą wystarczy wspomnieć zdanie Bernarda Shawa – “rzucanie palenia jest najłatwiejszą rzeczą na świecie – robiłem to już ponad sto razy”.

Uzależnienie od informacji może byc równie (a nawet bardziej niż od kawy) wyniszczające, jeżeli dodamy do tego ich gromadzenie na różnych nośnikach danych.

Evita_duarte – ostatnio czytałem o ludziach uzależnionych od informacji. Jest to kolejna rzecz, do której się można mocno przyzwyczaić a jest stanowczo mniej wyniszczająca niż reszta gier mmorpg czy nawet kawy :>

Moim zdaniem moża bez problemu uzależnić się od Internetu w ten sam sposób, w jaki mozna uzależnić się od komórki.