Twarzą w twarz

Kolejna ciekawa halucynacja. Tym razem również dotycząca rozpoznawania twarzy. Jesteśmy zwierzętami stadnymi – dlatego system wychwytywania rysów twarzy musi pracować szybko. Przez to, że jest on zmuszony do dużej wydajności, jest podatny na przekłamania i w końcu spostrzega twarze tam, gdzie ich nie ma. Albo i całe głowy…

Oto owa iluzja:

Ciekawe prawda? Głębia zmienia się w wypukłą twarz, bo taką ją zwykliśmy widzieć. Co interesujące, nasz mózg nie ma jednego obszaru ściśle wyspecjalizowanego w rozpoznawaniu rysów twarzy. Jak pokazują badania na makakach, przy obserwacji twarzy uaktywniają się aż 3 obszary w każdej z półkul mózgowych. Może dlatego, że twarz składa się z bardzo wielu składników, które dopiero połączone mają wywołać zamierzony efekt? Tutaj możecie przeczytać o szukaniu rejonu rozpoznawania twarzy u tych milusińskich naczelnych.

---

Zobacz także:

• Coś tu nie gra… (0)
• Obrotowa tancerka (95)
• Labirynt (3)
• Iluzje optyczne, zbiorowo (10)
• Iluzja #3 (1)

Jeśli spodobał Ci się ten wpis proponuję zapisać się do mojego kanału RSS.
Nowe artykuły mogą wędrować do Ciebie również przez e-mail.

1. 

   Adam Klimowski says:

   08/04/2009 at 17:04

   Za każdym razem usiłuję sobie powiedzieć, że ta druga twarz nie istnieje i kręci się w drugą stronę, a mózg i tak wie (widzi) swoje ;)
2. 

   Torlin says:

   11/04/2009 at 19:21

   Wszystkiego Najlepszego
3. 

   justynides says:

   14/04/2009 at 13:09

   Niezłe.Mózg to mój idol;)
4. 

   mikowhy says:

   16/04/2009 at 10:04

   Niezłe
5. 

   Asia says:

   28/04/2009 at 08:59

   no niezłe, faktycznie nie da się mózgowi wytłumaczyć jak jest naprawdę, on swoje :)