Comments on: Miłość kategoryzowana

By: Grissulka

Grissulka — Wed, 07 Apr 2010 01:45:30 +0000

Typy to taki przez nas stworzony konstrukt teoretyczny i chyba każdy wie, że jesteśmy niepowtarzalnymi wariacjami na temat. Nie znam człowieka, który byłby czegokolwiek typem, ale każdy z nas pada bardziej w jedną stronę niż w inną.. tak myślę sobie przynajmniej:)

By: Ithi

Ithi — Wed, 20 Jan 2010 16:52:51 +0000

moim zdaniem teoria naciągana baardzo mocno. może odpowiada niektórym typom ludzi, ale ja nie potrafiłabym podciągnąć się pod żaden z nich. ludzie się zmieniają, wraz z procesem dojrzewania zmieniają się ich priorytety i ktoś kto w młodości lubił uganiać się za dziewczynami, może porzucić to “hobby” kiedy pozna tę jedyną, której nie potrafiłby zdradzić. aczkolwiek nie wiem na ile to ma odniesienie do rzeczywistości.

miłość jest zbyt piękna, aby tak bezlitośnie i “naukowo” obdzierać ją z romantycznej otoczki :)

By: justynides

justynides — Sun, 25 Oct 2009 14:42:17 +0000

Wyszło mi z testu: 28/29/32/29, więc jestem typem mocno z równoważonym – znaczy się, że mam duży wybór jeżeli chodzi o potencjalnych kandydatów;).
A ja dorzucę, że niektóre pytania są zupełnie bez sensu. Np. “Różne emocje przeżywam głębiej niż większość ludzi” (i ogólnie te odnoszące się do “większości ludzi”). Tak jak wspomniałeś, zdarza się, że nasze postrzeganie samego siebie jest zupełnie różne od tego, jak postrzegają nas ludzie z zewnątrz.
Jakaś taka mocno naciągana ta teoria… Mnie tam przekonuje po prostu teoria podobieństa.

By: Jacenty

Jacenty — Sun, 25 Oct 2009 13:00:27 +0000

Dodam jeszcze jeden kamyczek do ogródka wątpliwości co do mocy tej teorii. Otóż, czy ludzie rodzą się budowniczymi, negocjatorami, dyrektorami i badaczami? :)Wydaje się to super wątpliwe. Ponadto w procesie życia te charakterystyki mogą ulegać zmianom. Dla zabawy przyjrzałem się sobie w kontekście tych kategoryzacji i stwierdzam, że przyjmowałem już wszystkie wymienione pozy :) a obecnie stanowię swoisty konglomerat tychże :) Co z tego wynika????? Hiper naukowy wniosek :) że jedyna droga to kilka bądź kilkanaście szczęśliwych związków i tyleż samo frustracji na przestrzeni żywota ;)

By: justynides

justynides — Sun, 25 Oct 2009 11:03:53 +0000

To ja też się piszę na zaradzanie:).
Zastanawiam się, którym typem jestem. Chyba mieszanym.

By: Teloch

Teloch — Sat, 24 Oct 2009 16:22:40 +0000

Z tym Newsweekiem to bym tak do sklepu szybko nie biegł, bo to numer stary. Ale myślę, że coś zaradzimy ;)

By: Joanna

Joanna — Sat, 24 Oct 2009 16:20:17 +0000

i aż z ciekawości kupię Newsweeka :)

By: Joanna

Joanna — Sat, 24 Oct 2009 16:17:06 +0000

Tak jak i Ty, Jędrzej, ciekawa byłabym faktycznych badań związanych ze stężeniem poziomu hormonów w przypadku tej teorii doboru ludzi w pary. Niestety mi również pachnie to sporym uproszczeniem… O ile Helen Fisher bardzo lubię, a jej książka Dlaczego Kochamy leży u mnie na nocnym stoliku, to pamiętajmy, że pani jest mimo wszystko antropologiem… ciekawa sprawa.
Jednak bardzo mnie zaskoczyłeś kwestią 5 etapów przechodzenia przez żałobę, byłam pewna, że zostało to potwierdzone badaniami, choć sama prof. Kubler-Ross zebrała swoje doświadczenia kliniczne i studia przypadków, a nie systematyczne badania, tak jak to dziś rozumiemy.
Fajny, prowokujący artykuł :)