Halucynacje

Wszyscy jesteśmy w jakiejś części zainteresowani tym, jak bardzo nasz mózg da się oszukać gdy chodzi o postrzeganie rzeczywistości. Musimy nabrać do naszego świata zewnętrznego trochę dystansu. Dlatego też wiele na tym blogu przewinęło się iluzji optycznych. Tym razem proponuję Wam jednak parę trudniejszych, niemniej domowych sposobów na naciągnięcie rzeczywistości. Dzisiaj będziemy się halucynować.

Zaczniemy od procedury Ganzfelda. Włącz radio i ustaw je na odtwarzanie szumu. Następnie połóż się wygodnie na łóżku, kanapie, i przyklej dwie połówki piłeczek pingpongowych do oczu. Po kilku minutach powinny zacząć pojawiać się dziwne doświadczenia zaburzeń zmysłowych. Działa to na prostej zasadzie deprywacji sensorycznej – mózg przestaje otrzymywać bodźce, które może przepracowywać, więc generuje własne. Szum z radia zaczyna przybierać postać niewyraźnej rozmowy, przed oczami zaczynają krążyć jakieś światła… kupa zabawy. Zwłaszcza, jeśli zdecydujecie się na zakup komory deprywacji sensorycznej z prawdziwego zdarzenia.

---

Gumowa ręka. Zacznijmy od tego, że jeśli posiadasz dobrze odwzorowaną ludzką gumową rękę i nie pracujesz w teatrze, to pewnie i tak masz już halucynacje na co dzień. Ale jeśli nie – gumowa proteza może się przydać. Zacznij od schowania swojej prawdziwej dłoni, ułożonej na stole, pod jakimś przykryciem. Zaraz obok postaw gumowy zamiennik. Poproś kogoś, kto nie weźmie Cię za wariata, by jednocześnie dotykał w tym samym miejscu Twojej dłoni i tej sztucznej. Pozwól, by mózg dał się nabrać na to, że czuje dotyk na gumie. A później niech towarzysz eksperymentu przypierniczy młotkiem w gumową dłoń! Zdziwisz się, jak to będzie boleć ;)

---

A jak szybko uśmierzyć takie cierpienie? Zaopatrz się lornetkę, odwróć ją i spójrz na miejsce, które przyprawia Cię o ból. Zobaczysz bardzo małą dłoń, jakby była bardzo daleko. Naukowcy z Uniwersytetu w Oxfordzie odkryli, że takie odsunięcie obiektu wyraźnie zmniejsza odczuwany w nim ból. Co więcej, ludzie, którzy patrzyli na ranę palca przez takie odwrócone lornetki zanotowali także mniejsze opuchnięcie!

---

Do kolejnej sztuczki też potrzebować będziesz pięknej asystentki. Ustaw dwa krzesła tak, by jedno znajdowało się zaraz za drugim. Usiądź na tylnym i zasłoń sobie oczy. Asystentka niech usiądzie z przodu. Teraz delikatnie dotykaj czubka swojego nosa, jak i nosa towarzyszki. Po minucie takiego dotykania 50% badanych odczuwała, że ich nos stał się niewiarygodnie długi. Możesz też skorzystać z usług przystojnego asystenta.

---

Dobrym sposobem jest też brak snu. Jeśli chcesz, by plamki na stole zamieniały się w robaki, żeby w Twoich butach pojawiała się pajęczyna, a bliscy knuli spisek by Cię zabić, proponuję dawkę 6 dni bez dostępu do łóżka. Taki stan jednak nie jest zbyt dobry dla organizmu. Przekonał się o tym Peter Tripp, którego wysiłki kiedyś opisałem. Niesamowite jest widzieć, jak świat snu zaczyna łączyć się z rzeczywistością. Mózg kolejne dochodzące do niego bodźce okrasza coraz bardziej nieokiełznaną wyobraźnią.

---

Kolejna iluzja zadomowiła się w świecie nauki pod nazwą świateł Purkiniego. Sam Jan Evangelista Purkyně był bardzo cenionym badaczem medycyny, oraz świetnym organizatorem. W końcu założenie w 1839 roku prężnie działającego ośrodka naukowego we Wrocławiu to nie lada wyczyn. Ów naukowiec, jako dziecko, zauważył coś ciekawego – gdy tylko zamykał oczy, kierował twarz w stronę słońca i szybko poruszał dłonią do i od swoich zamkniętych powiek zaczynał dostrzegać dziwne kształty, coraz bardziej nabierające wyrazistości. I to też możecie wypróbować. Dzisiejsza nauka zaśmiewa się jednak z machania ręką przed twarzą – przecież to idiotycznie wygląda! Tak więc skonstruowano specjalne gogle, działające na tej samej zasadzie. Wyświetlają one cyklicznie światło o określonej częstotliwości. Taka stymulacja zdaje się powodować błędy w interpretacji obrazu w korze wzrokowej. Halucynację tego rodzaju możemy wytłumaczyć właściwością naszego mózgu, który bardzo chciałby, aby wszystko co postrzega miało sens – i bardzo stara się odszyfrować co kryje się za tą kakofonią świateł.

---

A jeśli żadna z tych opcji do Ciebie nie przemawia, zawsze możesz zjeść rybę.

Ale żeby nie odchodzić zbytnio od iluzji optycznych…

Genialne ;)

Więcej iluzji tego autora
Źrodło obrazków
Komora do deprywacji

---

Zobacz także:

• Twarzą w twarz (5)
• Madonna (9)
• Mózgowe ciacho #2 (3)
• Lecter dream #2 (2)
• Lecter Dream #1 (0)

---

1. 

   justynides says:

   29/11/2009 at 20:55

   O, to lubię.
   Niestety nie mam piłeczek pingpongowych, ale może wypróbuję ten myk jak pójdę spać. Może się uda? Swoją drogą zazwyczaj przed zaśnięciem, jak już zamykam oczy i zaczynam odpływać, widzę geometryczne kształty, które układają się w różne konfiguracje, przybliżają, oddalają, wirują i pulsują. Potem mam wrażenie, że powoli opadam i się w to wszystko zatapiam i wtedy chyba zasypiam:).
   A ostatnio ciągle mi się śni, że pływam.
2. 

   Teloch says:

   29/11/2009 at 21:04

   Jak masz ciemny pokój albo grube zasłony to powinno się udać. Fajnie by było, gdybyś też była dość wyspana, bo tak to zaraz zaśniesz ;) Mukul miał ten problem z tego co pamiętam ;)
3. 

   Hoko says:

   30/11/2009 at 09:29

   Zwłaszcza, jeśli zdecydujecie się na zakup komory deprywacji sensorycznej z prawdziwego zdarzenia.

   Naciągacz…
4. 

   Teloch says:

   30/11/2009 at 09:41

   Mam tylko 10% od każdej sprzedanej komory. Trudno to nazwać dobrym dealem dla naciągacza…
5. 

   yrk says:

   30/11/2009 at 18:48

   Mam pytanie. Czy autor zna i jak zapatruje się na temat świadomych snów (lucid dreaming)? IMO, ciekawy temat. I wbrew pozorom nie znowu taki “ezoteryczny” jak niektórzy mówią. Jakiś dobry art by się o tym przydał. To tak w ramach propozycji i zachęty tylko ;-)
6. 

   Teloch says:

   01/12/2009 at 08:51

   LD chciałem usilnie kiedyś nawet w sobie wywołać. Nie miałem jednak wytrwałości na pisanie dzienniczków itp, więc skończyło się na paru małych przebłyskach świadomości podczas śnienia. Temat jak najbardziej realny, tylko muszę poszukać jakiegoś bardziej naukowego materiału na ten temat ;)